Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin I stopnia to rekolekcje, które mają pogłębić doświadczenie ruchu. Mamy głęboką nadzieję, że tak było i tym razem, gdy 10 małżeństw, 9 z naszej diecezji i jedno z diecezji warszawsko-praskiej, przeżywało je w Centralnym Domu Rekolekcyjnym DK przy ul. Jagiellońskiej w Krościenku. Właśnie to miejsce, dwa domy, kaplica, oratorium, stało się na przełomie stycznia i lutego prawdziwym domem dla 51 osób. Zadbały o to przede wszystkim Ela Kozyra i Marysia Różycka, gospodynie tego miejsca.
Diakonię rekolekcyjną tworzyło 13 osób: ks. Tomasz Moch - moderator, niżej podpisani - para prowadząca, Katarzyna i Krzysztof Mentrakowie oraz Anna i Bartosz Małkowie – animatorzy kręgów, Kasia Piwowarska - animatorka muzyczna, a także Katarzyna i Sławomir Woźniakowie, Ola Marciniak, Klaudia Zdunek i Justyna Mentrak czyli diakonia wychowawcza, która opiekowała się osiemnaściorgiem dzieci.
Katecheza i konferencja, Jutrznia i Eucharystia, spotkanie w kręgu, gdzie pracowaliśmy metodą krótkich formuł wiary i dzieliliśmy się słowem Bożym, Namiot Spotkania oraz szkoła modlitwy – to główne elementy formacyjne naszego rekolekcyjnego dnia. Skupione wokół czterech tematów - Światło-Życie, Nowy Człowiek, Nowa Wspólnota, Nowa Kultura – pozwoliły nam poznawać i doświadczać piękna i głębi naszego ruchu, jako Żywego Kościoła. Chyba jednak najpełniej tym razem mogliśmy doświadczyć, czym jest ruch, dzięki spotkaniu z osobami, które były u początków jego powstania – paniami z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła - Dorotą Seweryn i Stanisławą Orzeł. Pierwsza opowiadała o początkach ruchu oraz jego założycielu - Ojcu Franciszku, druga o Krucjacie Wyzwolenia Człowieka. Zarówno świadectwa, jak i ankiety uczestników świadczą o tym, że obie opowieści wywarły ogromny wpływ na nas wszystkich.
Ważnym momentem naszych rekolekcji był też dzień 2 lutego, czyli Święto Ofiarowania Pańskiego, obchodzone w naszym ruchu jako Dzień Światła. Uczestniczyliśmy w wieczornej Mszy Świętej, której przewodniczył ks. Marek Sędek - moderator generalny Ruchu Światło-Życie. Eucharystia rozpoczęła się na Kopiej Górce, przy figurze Niepokalanej Matki Kościoła, gdzie uroczyście została zapalona świeca. Następnie w procesji światła przeszliśmy do dolnego kościoła, by przy grobie ks. Franciszka kontynuować Eucharystię. Nasza oaza była odpowiedzialna za jej przygotowanie – dobór pieśni, służba przy ołtarzu, modlitwa wiernych, dary, schola. Sprostaliśmy temu zadaniu.
Każde rekolekcje to wspaniały czas podarowany nam przez Pana i zwykle miejsce nie ma większego znaczenia w przeżyciu tego czasu. Wyjątkiem jest Krościenko. Bogu niech będą dzięki, że dał nam poprowadzić i przeżyć ORAR I właśnie tu – w centrum oazowego życia.
Małgorzata i Grzegorz Flisowie
para prowadząca



W dniach od 16-18 marca 2018 r. w Ośrodku Charytatywno-Szkoleniowym Caritas w Popowie – Letnisku odbyły się rekolekcje ewangelizacyjne. Uczestniczyło w nich 16 małżeństw z archidiecezji warszawskiej.
Opiekę duszpasterską sprawował ks. Krystian Sacharczuk. Posługę animatorską pełnili: Katarzyna i Marek Korczyńscy, Paulina i Michał Kozłowscy, Małgorzata i Grzegorz Flisowie oraz Ula i Piotr Badachowie. Diakonia wychowawcza: Aneta i Krystian Tyrańscy, Joasia i Janek Łuszkiewiczowie z pomocą dwóch nastolatek, dzielnie organizowała czas dzieciom, aby rodzice mogli w spokoju i skupieniu odkrywać i zachwycać się miłością Pana Boga. Swoim czasem i talentem służył nam również Piotrek Prześlakiewicz - animator muzyczny.
Czas rekolekcji był dla nas wszystkich czasem oderwania się od codziennych spraw, mogliśmy na nowo przytulić się do naszego Najlepszego Tatusia – Boga. Uświadomiliśmy sobie, że jesteśmy grzesznikami i sami nie jesteśmy w stanie podźwignąć się z naszych upadków. Jest jednak Osoba – Syn Boży – Jezus Chrystus, który już odkupił nasze winy. Wystarczy tylko, że uznamy Go za naszego Pana i Zbawiciela a nasze życie nabierze sensu. Wszyscy uznaliśmy przed Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie, że ON jest naszym PANEM i ZBAWICIELEM. W modlitwie wstawienniczej prosiliśmy o wylanie darów Ducha Świętego dla nas, naszych małżeństw i rodzin.
Wiemy, że wracając do codziennych spraw, będziemy upadać, ale nie poddajemy się zwątpieniu, bo chcemy trwać we wspólnocie – wspólnocie Domowego Kościoła.
Bogu niech będą dzięki za ten święty czas rekolekcji, który przygotował dla nas. Dziękujemy też księdzu, animatorom, diakonii wychowawczej, diakonii muzycznej i wszystkim uczestnikom.
Marta i Artur Niegrzybowscy
para prowadząca

W dniach 3-19 sierpnia 2018 roku w Gosławicach pod Tarnowem odbyły się rekolekcje Oaza Rodzin I stopnia. Rekolekcje prowadził ks. Aleksander Michalak, a pomagali mu w tym, jako para prowadząca Beata i Jarek Bernatowiczowie, a jako animatorzy: Dorota i Arek Elbertowie, Danusia i Bartosz Parczyńscy, Joanna i Artur Zwolańscy oraz Joanna i Maksymilian Mulawowie. Animatorem muzycznym był Jan Halbersztat. Wszyscy posługiwaliśmy wspaniałym 12 parom małżeńskim i 30 dzieci, a Pan sprawiał rzeczy wielkie. Naszą diakonią wychowawczą „kierowali” Justyna i Artur Modzelewscy, a pomagali im (każdy po 1 tygodniu) Aneta i Krystian Tyrańscy oraz Ewa i Krzysztof Michalakowie, a także piątka wspaniałej młodzieży Natalia, Zosia, Angelika, Diana i Piotr. Razem z nami rekolekcje przeżywał i dzielnie nam pomagał, i służył kleryk warszawskiego seminarium Mariusz Balcerowicz. Ufamy, że w przyszłości, już jako ks. Mariusz, poprowadzi niejedną oazę rodzin.
Codziennie poznawaliśmy nowe treści: miłość Boga, naszą grzeszność oraz jedynego Zbawiciela i Pana - Jezusa Chrystusa, by czwartego dnia przyjąć Go, jako naszego Pana i Zbawiciela. W kolejnych dniach, rozważając tajemnice bolesne, przeżywaliśmy ponowne doświadczenie dziecka Bożego wynikające z tajemnicy chrztu św., by 10. dnia oazy odnowić przyrzeczenia chrzcielne. W 13. dniu natomiast, na Dniu Wspólnoty w centrum Ruchu Światło-Życie w Krościenku, radowaliśmy się wspólnotą wiary ludzi napełnionych Duchem Świętym. I mimo że, przejechanie 100 km było niemałym wysiłkiem, zwłaszcza dla rodzin z małymi dziećmi, to doświadczenie wspólnoty, spotkanie z innymi oazami, świadectwa i Eucharystia pod przewodnictwem bp. Krzysztofa Włodarczyka, delegata Episkopatu ds. Ruchu Światło-Życie, dało nam wielkie umocnienie i wynagrodziło trudy pielgrzymowania. Dodatkowym atutem tego dnia była możliwość zobaczenia dopiero co otworzonych ścieżek ewangelizacyjnych na Kopiej Górce, a także piękno pienińskich krajobrazów podziwianych w czasie drogi do i z Krościenka.
Podczas oazy wspólnie przeżywaliśmy treści rekolekcji, modliliśmy się, poznawaliśmy się i budowaliśmy wspólnotę rekolekcyjną także przez wspólne spacery, rozmowy i pogodne wieczory. W wolnych chwilach (czas dla rodziny) uczestnicy poznawali piękno ziemi tarnowskiej i jej zabytki. Nie sposób tu nie wspomnieć blisko położonego sanktuarium i miejsca męczeństwa bł. Karoliny Kózkówny, gdzie przeżyliśmy przygotowaną przez uczestników drogę krzyżową.
Umocnieni darem wspólnoty po piętnastu dniach zostaliśmy rozesłani, aby dawać świadectwo wszędzie tam gdzie będziemy posłani.
Za czas rekolekcji - Chwała Panu!
W jedności Ducha Świętego
Beata i Jarek Bernatowiczowie
para prowadząca
Fotografie: J. Halbersztat, K.K. Zegadło, B.J. Bernatowicz






Lipinki, mała wieś w województwie małopolskim, gościła grupę Domowego Kościoła z naszej diecezji w dniach 18-24 sierpnia 2018r. Dziesięć małżeństw przeżywało w tym czasie rekolekcje ORAR I stopnia, prowadzone przez ks. Stefana Bernata. Praca formacyjna odbywała się w dwóch kręgach animowanych przez Iwonę i Roberta Maszaro oraz Joannę i Grzegorza Herków. W skład diakonii wchodzili również animatorka muzyczna Sylwia Tkacz oraz diakon Grzegorz Pakowski.
Z małżonkami przyjechała liczna grupa dzieci – trzydzieścioro czworo – a opiekę nad nimi sprawowała diakonia wychowawcza w składzie: Beata i Mariusz Ziębowie (odpowiedzialni za diakonię), Maria Bernat, s. Teresa Piecuch SJK, Adrianna Marosz i Piotr Katerżawa.
Małżonkowie pochylali się nad czterema tematami przewodnimi: Światło-Życie, Nowy Człowiek, Nowa Wspólnota i Nowa Kultura, podczas gdy dzieci poznawały różnych świętych i kraje, z jakich oni pochodzili. Uczyliśmy się modlitwy osobistej, mieliśmy czas na adorację Najświętszego Sakramentu, spowiedź i dialog małżeński. Uczestnicy rekolekcji poznali również historię Ruchu Światło-Życie, życiorys ks. Franciszka Blachnickiego i treść Zasad Domowego Kościoła.
Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za doświadczenie braterskiej jedności, za każdą osobę i wszystkie owoce tego wspólnotowego czasu.
Marta i Paweł Krajewscy
para prowadząca




W dniach 9-15.07.2018 r. w gościnnych progach Seminarium Duchownego Hosianum, należącego do diecezji warmińsko-mazurskiej przeżywaliśmy rekolekcje ORAR II stopnia.
W rekolekcjach uczestniczyło w sumie 18 małżeństw – 17 z archidiecezji warszawskiej oraz jedno z Brukseli. Posługi moderatora podjął się ks. Jarosław Stolarczyk.
Małżonkowie formowali się w trzech kręgach prowadzonych dzielnie przez pary animatorskie – Marysię i Rafała Karasiów, Agnieszkę i Mariusza Powęskich oraz Iwonę i Wojtka Sabałów. W ostatniej chwili kleryk, który miał uczestniczyć w rekolekcjach, z przyczyn losowych musiał zrezygnować, ale Pan Bóg zawsze, gdy zamyka drzwi to otwiera okno. Jak powiedziała jedna z naszych córek, chcieliśmy wieźć „drzewo do lasu” więc odbierając nam jednego kleryka z naszej diecezji dał nam trzech z diecezji warmińsko-mazurskiej – Kamila, Janka oraz Adriana. Kamil i Adrian zajmowali się przede wszystkim stroną techniczną naszej oazy. Janek dzielnie wspomagał diakonię wychowawczą w prowadzeniu liturgii dla dzieci.
No właśnie, dzieci... Temat roku to „Młodzi w Kościele” i bardzo było to widoczne w czasie rekolekcji. Z małżeństwami przyjechało aż 39 dzieci. Opieki nad tą sporą gromadką podjęli się Asia i Maciek Janiszewscy (sami będący rodzicami 5-tki dzieci + 6-tego pod sercem mamy) wraz z ośmioma super-ciociami: Ulą, Kasią, Hanią, Asią, Alą, Weroniką, Gosią i Mają – wspomaganymi przez Bartka – syna jednej z par uczestniczącej w rekolekcjach. Bernard Wojtasiewicz wraz żoną Julitą dbali o oprawę muzyczną, pokazując, że to co śpiewamy jest mocno osadzone w Słowie Bożym i temacie dnia. Mieliśmy niepowtarzalną okazję zobaczyć, jak wyglądają organy od wewnątrz – nie wiedzieliśmy, że to tak skomplikowana i precyzyjna konstrukcja.
Przez cały czas przygotowań do rekolekcji oraz trwania oazy dziękowaliśmy Panu Bogu, że postawił te wszystkie osoby na naszej drodze – bo bez nich byłoby bardzo trudno.
Dla prowadzących oraz diakonii rekolekcje rozpoczęły się już na początku roku – przez liczne przygotowania (w tym „wizję lokalną”) oraz modlitwę w intencji rekolekcji. Modlitwę podjęli również uczestnicy. O posługę diakonii modlitewnej poprosiliśmy również zaprzyjaźnionych kapłanów, siostry zakonne i przyjaciół z różnych wspólnot.
Rekolekcje ORAR II° są trochę „techniczne”. Ich celem jest zobaczenie, jak wielka i ważna jest posługa animatorów. Uświadamialiśmy to sobie każdego dnia – od Jutrzni, w czasie której ks. Jarosław wprowadzał nas w temat dnia, poprzez centrum dnia czyli Eucharystię – ze wspaniałymi homiliami naszego kochanego moderatora (który się zarzekał, że sam z siebie nie jest mówcą – ale Duch Święty nie szczędził mu swoich darów) do konferencji – wygłaszanych przez nas oraz pary animatorskie – zawsze z towarzyszeniem i celnymi uzupełnieniami moderatora – oraz spotkań w grupach. Staraliśmy się odpowiedzieć sobie na pytania: jaka powinna być para animatorska, jakie są jej zadania, jak powinna współpracować z kapłanem – opiekunem kręgu oraz innymi parami odpowiedzialnymi.
Zwracaliśmy uwagę na to, by przebieg spotkania kręgu był zgodny z zasadami DK, wskazując możliwość dzielenia odpowiedzialności za spotkanie pomiędzy poszczególne małżeństwa, z zastrzeżeniem, że za dzielenie się realizacją zobowiązań zawsze odpowiadają animatorzy (podobnie jak i za zwołanie spotkania kręgu). Bardzo ważne okazało się ostatnie spotkanie, które poświęciliśmy na pytania i odpowiedzi – pozwoliło ono na pogłębienie lub dodatkowe wyjaśnienie/przedyskutowanie trudniejszych zagadnień. Przez całe rekolekcje podkreślaliśmy wagę strzeżenia charyzmatu Ruchu – został on nam powierzony jak skarb.
Ogromną zaletą ułatwiającą przeżywanie rekolekcji była niezwykła otwartość i pomocność gospodarzy seminarium – poczynając od ks. rektora Huberta, ks. dyrektora Ludwika oraz wszystkich obecnych kapłanów i kleryków, aż po panie kucharki, które wręcz rozpieszczały nas wspaniałymi posiłkami.
Za każdy z rekolekcyjnych dni, za ludzi, których Pan postawił na naszej drodze, za wszystkie łaski niech Bóg będzie uwielbiony!
Anna i Piotr Zadrożni
para prowadząca

